In het zonnetje, uit de wind, een verdieping boven de aardse mensjes verheven, kijk ik uit over een bijna verlaten plein. De bomen zijn nog kaal, maar hier en daar prijkt er een heel klein knopje aan het eind van de takken. Tussen kwart over 12 en kwart voor 1 begint het te leven op het plein. Kinderen rennen, huppelen, spelen verstoppertje of huilen onderweg naar huis, gevolgd door hun kwetterende moeders.
Alles verteld mij dat er een overwinning op handen is. De winter verliest het wederom van de zon, van de wil van mensen om buiten te zijn, de lucht in te ademen en de zon op hun huid te voelen.
Een nieuw seizoen begint zich voorzichtig te ontdoen van haar donkere dekens en laat haar zonnige gelaat zien.
Heerlijke, kleurrijke sprankelende lente, ik verwelkom je met open armen en een lach om mijn mond!
Idem! Laten we maar snel doorgaan naar de zomer :)