Thuisgemeente

Met 6 mensen zitten we daar, onze ogen gesloten, zoekend naar woorden. En stiekem droom ik weg.

De zon schijnt (als ik droom schijnt de zon altijd), en de huiskamerdeur staat open. Mensen lopen naar binnen en kijken vol verwachting rond. Op de tafel staat eten, en kinderen spelen onder de tafel op de grond, en in hoekjes van de kamer. Iemand pakt een gitaar, en mensen beginnen te zingen. Iemand anders trommelt mee. Sommige mensen zingen met volle mond, andere mensen luisteren alleen.

Wat duidelijk is, is dat we bij elkaar horen. Sommige spreken nauwelijks nederlands, maar kunnen wel meeklappen. Anderen kunnen geen maat houden, maar vinden de woorden heel mooi. En het gaat allemaal om die Ene, die ons samenbindt, die onze Hoop is, en ons een toekomst geeft.

Onze droom, een gemeenschap zijn waar mensen bij mogen horen, God kunnen ontmoeten, hoop kunnen vinden, troost kunnen ontvangen, familie kunnen zijn. Daarom zoeken we naar woorden, en zoeken we harten die met ons mee willen delen. Want God is onze Hoop, en die willen we delen, naast onze woonkamer, ons eten en onze spullen.

Schoonmaken

Hoewel er nog een diepe twijfel heerst over de aard van dit bericht, is het toch het noemen waard.

Schoonmaken en ik, wij zijn vrienden geworden. Gisteren hebben we ons samen kostelijk vermaakt met de douche, de woonkamer, en toen zelfs mijn eigen kamer. Ik leerde een hoop nieuwe dingen kennen, zoals de dwijl, en de dasty, die overigens niet heel lekker ruikt. De stofzuiger en ik zijn, dank zij schoonmaken, weer ‘on-speaking-terms’.

Ik weet nog niet zeker of het goed nieuws is. Vanmorgen heb ik afgewassen, en van gekkigheid ook maar een doekje over het koffiezet-apparaat (mijn beste vriend in de wereld) gehaald. Grappig als je vrienden zo nader tot elkaar komen. Toch verwacht ik niet dat dit een lange, duurzame relatie zal zijn, tussen schoonmaken en mij, misschien heeft het meer iets weg van een korte, intense romance…

Gratis krant – Goed nieuws

Natuurlijk versliep ik mij. Natuurlijk was ik 15 minuten te laat. Natuurlijk mocht ik alsnog mee doen. Dus stond ik om 6.30 (ja je leest het goed, half freaking zeven) op Utrecht centraal met een enorme stapel gratis kranten. Een speciale editie van de volkskrant. Eenmalig uitgedeeld door heel Nederland door blij kijkende mensen die goeiemorgen riepen.

Goed nieuws, in de volks-krant vandaag. Een wereldwijde klimaatdeal, politieke partijen die het TINA-idee laten varen en zoeken naar alternatieven. De advertentie van BP: Sorry….* maar jullie wilden goedkope olie.

Het leek bijna te mooi om waar te zijn. Het is niet te mooi om waar te zijn. Een andere wereld is mogelijk, en deze gratis krant liet het zien. Natuurlijk kosten deze alternatieven ons ook iets, maar een wereld zoals vandaag in de krant stond, dat is zeker de moeite waard.

Dus stond ik op de vroege ochtend, met nog veel te weinig cafeïne in mijn bloed, met een brede glimlach dit goede nieuws uit te delen. Goed nieuws, van een wereld die nog wel komt. Let maar op, de goeie gaan winnen!

Afscheid van het droompaleis

Ik heb helemaal niet goed nagedacht toen ik gisteren avond ging slapen. Ik ging gewoon slapen. Nu ben ik voor de laatste keer wakker geworden in deze kamer, met muren vol passie, die 4.5 jaar van mijn leven meegeleefd en gedroomd hebben. De dromen die ik droomde gaan zij niet meer meebeleven. Met rood en roze heb ik gedroomd, in witte muren ga ik leven.

Witte muren. Met een streepjescode van roze, zwart en grijs. En een witte vloer. Het koste even tijd. Het had de hulp nodig van 2 you-tube filmpjes, 2 ervaringsdeskundigen, 2 welwillende helpers en 1 bestuurder om alles op de plek van bestemming te krijgen.

Het is gelukt, en het is prachtig. En nu is het afscheid nemen en hard werken om de laatste stukjes van mijn leven in dozen te proppen. Om er volgende week weer gerimpeld en vol verwachting uit te komen.

dromen worden waar

Vandaag ga ik mijn nieuwe kamer opmeten, in mijn nieuwe grote-mensen huis met echte grote mensen. Die kamer krijgen is een droom die waar aan het worden is. Hij is het nog niet, in mijn gedachten en gevoel. Nu zullen een paar dromen wellicht ook in duigen vallen. In mijn dromen heb ik mijn kamer al geverfd, ingericht, en ziet hij er heel stijlvol en “flow”-waardig uit. In het echt zal het ongetwijfeld anders uitpakken. Maar cool wordt het wel!

Nog steeds kan ik het moeilijk bevatten dat ik ga doen wat ik altijd al wilde. Het lijkt zo surrealistisch, zo onecht. De grote-mensen lijken me allemaal heel lief, en alles lijkt zo soepel en vloeiend te gaan. Ik geloof bijna niet in het alles-komt-op-zijn-pootjes-terecht omdat het te makkelijk gaat. Mijn werk blijkt het simpelst aangepast. Mijn studie kon ik vervolgens aan mijn werk aanpassen. In plaats van 1 week blijk ik 2 weken vrij te hebben om te verhuizen. De nog te ontwikkelen hobby van mijn broer kan ik aanwenden om de coolste meubels te maken. En iedereen is positief. Als ik een pessimist zou zijn zou ik nu vragen: waar zit het addertje onder het gras?

Maar er zit geen addertje onder het gras! Het is allemaal echt! En het is allemaal voor mij. Goede Karma zou je kunnen denken. Of misschien heb ik de juiste persoon aan mijn kant staan.

Nieuwe tijden wachten op mij. (Ok, new times are awaiting klinkt veel toffer, maar ik wil gewoon down-to-earth nederlands blijven. Dicht bij de grond dutch dus)

Hoe zal het zijn?

De verhuizing komt steeds dichterbij, en toch lukt het me nog niet echt om mij er helemaal op te verheugen. Alles is zo snel gegaan, 3 weken geleden wist ik nog niet eens van dit huis en over 3 weken ga ik er echt wonen. Een echt grote-mensen-huis, met echte grote mensen.

Stiekem droom ik natuurlijk wel. Ik zie mezelf er al lopen, in mijn zomerjurkje, vrienden met alle buren en omwonende, met een beker koffie in mijn hand in de zon mijn krantje lezen en iedereen bij de naam groeten die ik tegen kom. jaja. Jammer dat het nog februari is als ik verhuis.

En ik zie mezelf al in de woonkamer, en allemaal mensen drinken koffie of thee, en eten (zelfgebakken) koekjes. Er worden dan misschien wel 5 talen tegelijk gesproken en iedereen is blij.

Maar me er echt op verheugen, met realistische ideeen en voorbereiding als: dozen inpakken, behang kopen, verf uitkiezen etc. Nee. Dat lukt nog niet